Ibrahim ef. Halifa pojavljuje se na prostoru Gornje Spreče još u 16. stoljeću. Smatra se najstarijim alimom gornjosprečanskog kraja.

U prvim stoljećima osmanlijskog prisustva u Bosni karakteristično je da su džamije uglavnom građene u gradskim naseljima i tvrđavama. Očito je da su te vlasti u početku imale namjeru da na današnjem prostoru džemata Šeher sagrade veliki grad ─ šeher, kao onaj u Knežini, pa je tadašnji istaknuti vakif Ahmed-beg dao da se od sredstava s njegovog timara sagradi, usred čaršije, jedna džamija od kamena s drvenom munarom, koja je uz čaršijski bazar bila glavno čaršijsko sastajalište i okupljalište stanovništva.

Nadajući se obilju Božije milosti i zadovoljstva, ovaj najstariji vakif s izvorišta rijeke Spreče, dao je uvakufiti svoja sredstva u svrhu gradnje džamije, pa otud ona i nosi naziv Ahmed-begova džamija (kasnije Hasetina džamija, Šeherčik džamija).

Ibrahim ef. Halifa najvjerovatnije je određen za lokalnog imama, muallima i hatiba (halifu) i postavljen za predstavnika tadašnje osmanlijske uprave u Mramorku (Šeherdžiku), na osnovu čega se može pretpostaviti da je baš on bio prvi imam i utemeljitelj islamske učenosti u Gornjoj Spreči.

(MIZ Kalesija)