Drugi korpus Armije Republike Bosne i Hercegovine formiran je na današnji dan 1992. godine.

Drugi korpus bio je jedan od ukupno sedam korpusa u sastavu Armije Republike Bosne i Hercegovine, a sjedište mu je bilo u Tuzli.

Zona odgovornosti ovog korpusa obuhvatala je općine: Banovići, Bijeljina, Bosanski Brod, Bosanski Šamac, Bratunac, Brčko, Derventa, Doboj, Gračanica, Gradačac, Kalesija, Kladanj, Lopare, Lukavac, Maglaj, Modriča, Odžak, Orašje, Srebrenica, Srebrenik, Teslić, Tešanj, Tuzla, Šekovići, Ugljevik, Vlasenica, Zvornik i Živinice.

Naredbom komandanta Štaba Vrhovne komande Oružanih snaga Republike Bosne i Hercegovine od 29. septembra 1992. godine, Komanda Okružnog štaba TO Tuzla prerasta u Komandu 2. korpusa sa sjedištem u Tuzli. Za komandanta je imenovan Željko Knez, a za načelnika Štaba Hazim Šadić, koji krajem februara 1993. godine postaje i komandant 2. korpusa.

Do kraja 1992. godine, u najžešćim borbenim dejstvima, uspostavljena je čvrsta odbrana slobodne teritorije i stvoreni su uvjeti za značajniji manevar jedinica, odnosno postepeni prelazak iz defanzive u aktivnu fazu vođenja borbenih dejstava, posebno na posavskom i majevičkom ratištu.

Zbog sukoba koji su izbili između jedinica Armije Republike Bosne i Hercegovine i postrojbi HVO-a u Srednjoj Bosni i Hercegovini, došlo je do blokade puteva, što je za posljedicu imalo prekid snabdijevanja oružjem, MTS-om, hranom, odjećom, sanitetskim materijalom i drugim potrebama. Zavladala je nezapamćena glad.

Dana 19. novembra 1994. godine, naredbom Predsjedništva RBiH, za komandanta 2. korpusa postavljen je brigadir Sead Delić.

Drugi korpus bio je veoma moćan, i brojno i na terenu. Bila je to snaga u koju se s povjerenjem gledalo. Brojno stanje Korpusa mijenjalo se, zavisno od promjene veličine zone odgovornosti. Početkom agresije Drugi korpus brojao je 49.531 pripadnika. U 1993. godini brojno stanje poraslo je na 77.647. Takvo stanje zadržano je i tokom 1994. godine. Krajem 1995. godine, kada je iz sastava 2. korpusa izašla novoformirana 28. divizija, 2. korpus dočekao je sa 44.993 pripadnika.

Tokom čitavog rata, počev od 1993. godine, 2. korpus imao je oko 4.400 oficira i oko 5.200 podoficira, što je davalo solidnu osnovu za uspješno rukovođenje i komandovanje. U svom sastavu konstantno je imao angažirano od 1.000 do 1.500 žena.

Predsjedništvo RBiH odlikovalo je trojicu pripadnika Drugog korpusa „Ordenom heroja oslobodilačkog rata“: Mehdina Hodžića, Nesiba Malkića i Hajrudina Mešića.

Trojica pripadnika odlikovana su „Medaljom za hrabrost“, a jedan „Zlatnim grbom sa mačevima“. Najviše armijsko ratno priznanje, značka „Zlatni ljiljan“, dodijeljeno je 301 vojniku i starješini, a 90 pripadnika dobilo je ovo priznanje posthumno.