Kalesija je prvi oslobođeni grad u Bosni i Hercegovini. Za odbranu Kalesije i domovine živote su dali mnogi hrabri Kalesijci među kojima  su i Vehid Huremović i Haso Osmanović.

Vehid Huremović rođen je u Prnjavoru, 23. septembra 1955. godine. Njegovi roditelji, Sefer i Saliha, imali su sedemero djece: Ibrahima, Rasima, Hasana, Fadila, Vehida, Nasihu i Besimu. Na žalost, dvojica braće, Vehid i Fadil, kao branioci Kalesije, izgubili su živote u proteklom ratu. Vehid je završio osnovnu školu u Kalesiji, a bravarski zanat u Tuzli. Oženio se 1980. godine, a supruga Mirzeta rodila mu je dvije kćerke, Mirelu i Amelu.

Predosjećajući šta će se dogoditi Bosni i bošnjačkom narodu, Vehid se već 08. aprila 1992. godine, kao dobrovoljac, uključuje u pripreme za odbranu. Učestvuje u borabama za oslobađanje Dubnice, Prnjavora, Kalesije.

Na današnji dan 29. avgusta 1992. godine poginuo je u centru Kalesije, u aktivnim dejstvima, od gelera neprijateljske granate. Ukopan je u haremu džamije u Prnjavoru, gdje je i mezar njegovog brata Fadila.

Haso Osmanović, sin Adila, rođen je u Zvorniku, 21. januara 1959. godine.
U rodnom gradu je završio osnovnu i srednju školu. U Zvorniku je bio i zaposlen.

Nakon okupacije Zvornika, Haso se bori na Kula-Gradu, a potom dolazi u Kalesiju. U Prvoj opštinskoj četi Kalesija, Haso se nastavlja boriti protiv neprijatelja na kalesijskom ratištu.

U Kalesiji je na današnji dan 29. avgusta 1992. godine Haso smrtno pogođen gelerima četničke granate u aktivnim borbenim dejstvima.

(Iz knjige “Kalesijski šehidi i poginuli borci”-grupe autora)